Það er bein útsending frá skíðasvæðinu í Bláfjöllum:

,,Og hér er allt fullt af brosandi börnum og fullorðnu fólki sem rennir sér í bjartri ljósadýrð. Það er ánægjulegt að sjá fólk á öllum aldrei leika sér ótruflað…
– Hvaða högg var þetta á bílinn?
– Og allt orðið svart? Nú verða sagðar fréttir!“

Ungur og affekteraður piltur sat og gerði sig breiðan í sjónvarpinu í kvöld vegna væntanlegra takmarkana á reykingum.

,,Ríkið selur mér tóbak og svo má ég ekki reykja það þar sem mér sýnist.“

Kommon…
Ríkið selur mér vín, ekki má ég drekka það hvar sem er.
Ríkið hirðir lungann af því verði sem ég greiði fyrir bíla og bensín en ekki má ég aka hvar sem mér sýnist.

Það kunna að vera mannréttindi að reykja en það eru ekki síður mannréttindi að geta verið laus við tóbaksreyk sem maður er sannfærður um að er óhollur, auk þess sem hann er vondur og óþægilegur.

Þrír ungir menn í eiturvímu misþyrmdu eins og kunnugt er tveimur mönnum svo illa á nýjársnótt að óvíst er að þeir nái sér nokkurn tíma.

Mann setur eiginlega hljóðan við að heyra um svona glórulausan glæp en það var skynsamleg ákvörðun foreldra óþokkanna að draga þá til lögreglu, þótt það sé nú sennilega gert í von um að þeir fá vægari meðferð en annars með því að gefa sig ,,sjálfviljugir“ fram.

Þetta er ekki glæsileg byrjun á miðborgarlífinu árið 2007.

Fyrir nær 30 árum virðist sem gamall listamaður með heilabilun og á geðlyfjum hafi verið blekktur til að segjast vilja gefa Reykjavíkurborg einhver verka sinna. Öll verk hans voru svo hirt eins og þau lögðu sig af vinnustofu hans ásamt persónulegum munum á borð við t.d. einkabréf frá börnum hans í Danmörku. Allar sannanir fyrir gjörningnum eru mjög í skötulíki og lítt áþreifanlegar. Engu að síður hefur héraðsdómur nú staðfest hann en málinu verður örugglega áfrýjað.

Þessi gjörningur var framkvæmdur af þjónum okkar borgarbúa og í nafni okkar. Finnst fólki í raun ekki óþægilegt að bera ábyrgð á þessu grimmdarverki gagnvart erfingjum listamannsins Kjarvals. Hvað ef um verðbréf hefði verið að ræða? Hefði þessi svokallaða ,,gjöf“ þá þótt jafn trúverðug og sumum þykir nú?

Ég hvet borgaryfirvöld til að ganga umsvifalaust til samninga við afkomendur Kjarvals, hætta að hengja hatt sinn á vafasamar órökstuddar fullyrðingar vafasamra einstaklinga heldur sýna manndóm – í nafni borgarbúa. Á þessum tímum er mikið rætt um að gera upp syndir fortíðar á ýmsum sviðum. Hér virðist ekki vera vanþörf á því.

Ekkert okkar myndi vilja sjá sjálft sig í þessari stöðu og þessi málarekstur er yfirvöldum til skammar, að ræna heila fjölskyldu föðurarfi sínum..