„There’s hope now. There was no hope before.“

Hmmmmm???

17.10.2006

Ráðherrar fullyrða að óþarfi sé að fara norsku leiðina við rannsókn hlerunarmála því símhleranir á Íslandi séu allt annars eðlis en þar.
Hvernig vita þeir það?

Það er ótrúlega mikil tilviljun að helgina áður en hvalveiðar í atvinnuskyni eru formlega leyfðar af ríkisstjórn Íslands skuli haldin sameiginleg heræfing Kana og Íslendinga þar sem æfður er viðbúnaður við hryðjuverkum í Hvalfirði.
Þessi æfing sýnir í hnotskurn um hvað varnir Íslands snúast í huga stjórnvalda, að vernda eignir fyrirtækja sem standa í óvinsælum aðgerðum. Æfingin beindist ekki að vernd þeirra hvalveiðimanna sem manna skipin heldur að eignum Hvals hf..
Herstyrkur hefur aldrei dugað sérlega vel gegn sjálfstæðum hryðjuverkamönnum, það sýna árásirnar á WTC, lestirnar í Madríd, leikhúsið í Moskvu eða jarðlestirnar í London. Nú er að sjá hvað gerist hér.

NATÓ-vísan

7.10.2006

Í tilefni þess að einkennisklæddir liðsmenn Sáms frænda hafa kvatt birtist hér skemmtilegur söngur frá Noregi sem saminn er við lagið víðkunna frá Danmörku, Mandalay. Höfundur textans er óþekktur.

Bølger, bring meg nord for Bodø, hvor en tørst mann kan bestå
Til det land Vårherre glemte, men som NATO husket på
Glade bølger, bring meg over sirkelen for lov og rett
Vugg meg stille, ville vover, dit hvor godt og ondt er ett
Viðlag:
NATO-menn i sort sydvest, la oss dra til Hammerfest
Kaste anker, gå i land til piker, brennevin og fest
Og hvert gudsord og hver prest, vil vi sky som død og pest
Vi har brennevin og ludder, let the devil take the rest!

Jeg er fed-up nå av syden og jeg ønsker at jeg lå
Hundre kvartmil nord av Bodø, hos et kjei jeg tenker på
Med den venstre hånd om glasset, høyre om et pikebryst
Slik skal NATO-gutta passe på vår lange barske kyst

Bresjnev, husk at får du lyst, på en bitte liten dyst
Skal du vite at det finnes NATO-menn langs Norges kyst
Om du kommer fort og tyst, er vi ready for en dyst
Med den venstre hånd om glasset, høyre om et pikebryst

Ved de grå filét-fabrikker, med sitt skjeve blikk mot syd
Sitter der en kjappe-pike som for lengst har tapt sin dyd
Og hun synger, kjappe-piken, halvt i lengsel, halvt i tross:
Kom til Hammerfest på week-end, du din mannskjit i fra Moss

Å jeg minnes vel et land, med ei grå og jævlig strand
Der er solskinn hele natta, mørkt som faen midt på da’n
Hvor man glemmer hvert prinsipp, der hvor kuler blir til snipp
Der hvor raske gutter knekkes, ja for kjappen: Hipp, hipp, hipp

Stundum er sagt að Akureyringum finnst aðeins eitt vera betra en sólskin á Akureyri og það sé rigning fyrir sunnan. Oft heyrir maður miklar tröllasögur af veðrinu fyrir norðan en ég hef haft tilhneigingu til að trúa þeim, þetta ku jú verða grandsamt fólk.
Ekki-frétt gærdagsins slær þó á þá trú. Þar var nefnilega í löngu máli sagt frá 40 stiga hitasvækju sem norðanmenn áttu að hafa verið í á Mallorka og því hafi viðbrigðin verið mikil að koma heim í frostmarkið á klakanum.
Það er aðeins eitt að þessari sögu, um nokkurn tíma hefur hiti á þessum slóðum í Miðjarðarhafinu verið í kringum 25 stig.
Munchausen er greinilega enn sprellifandi fyrir norðan, einhver útvarpsfréttamaður lætur glepjast og af því að fréttin er utan af landi er hún birt óstytt og athugasemdalaust. Fréttastofan þorir nefnilega ekki að hræra í fréttum þaðan því þá er hún sökuð um að mismuna landsbyggðinni.

Stjórnmálaflokkar leggja yfirleitt mikla áherslu á góð tengsl við atvinnulífið og mikilvæga vinnustaði í hverju héraði fyrir sig. Það er áhugavert að sjá hvernig Sjálfstæðismenn í Suðurkjördæmi ganga að þeim málum.